یک سپتامبر

 امروز روز اول مدرسه بود. دیشب فهمیدم که کلاس خواهر بزرگتر رو نصف کردن و ادغام کردن توی دو تا کلاس با دو سال بالاتر از خودشون. مثلا بجای یک کلاس دوم و یک کلاس چهارم، شدن دو تا کلاس دوم و چهارم. اینها برای من شوک فرهنگیه اما برای فرانسوی‌ها طبیعیه گویا… 

نگم که سکوت خونه امروز چقدر چسبید، اونم در اتاقی از آن خودم… بعدازظهر از تعداد زیاد تکالیفم و نزدیکی ددلاینها استرسی شده بودم. یک پی‌ام‌اس مزخرفی هم هستم که به قول سایه بود فکر کنم اینجا نوشته بود، فقط منتظرم بریزه اون دیواره رحم راحت بشم. به خودم گفتم موبایل تعطیل و با اپ پمودورو تونستم سه تا پمودورو متمرکز بمونم و بنویسم. درفت اول یکی از تکالیفم رو تونستم تموم کنم. باید بشینم سر و کله خودم بزنم که چه میخوام بکنم باهاش. یک درفت دو هزار و هشتصد کلمه‌ای دارم و تمرین شش هزار کلمه‌ای باید بنویسم!‌ ولی چقدر خوبه نوشتن که آدم نمی‌فهمه زمان چطور می‌گذره…