نوک انگشتام بوی لیمو می‌ده

 ساعت ۹:۳۰ لِه از تمرین رسیدیم خونه. کوله‌ام رو جلوِ راه‌پله‌ها می‌اندازم که بعداً ببرمش بالا. یه راست می‌رم تو اشپزخونه. کاهو‌ها رو خرد می‌کنم تو یه کاسه قد سرم. یه قاشق غذا خوری روغن زیتون بودار ول می‌دم روش. از تو یخچال یه لیمو درمی‌آرم. می‌شورم. می‌ذارم رو تخته. چاقو رو می‌ذارم رو کمر لیمو. «سین» اگه می‌فهمیدم چرا بزرگ‌ترین چاقو رو برمی‌داری. چاقو کوچیکه هم همین اندازه تیزه به خدا! سرم رو می‌چرخونم و چشم‌هام رو رول می‌کنم براش! موهام که ریخته تو چشمم رو با دست راستم می‌زنم کنار. بوی لیمو. 

چاقو رو می‌‌ذارم رو تخته. «پوست لیمو/پرتقال خلال کن» شما بخونید زِستِر رو از کشو سوم در می‌آرم. نمک می‌ریزم تو یه استکان شیشه‌ای و خلال‌ها رو می‌ریزم توش. همش می‌زنم.  بازم نمک می‌زنم. دوست دارم فکر کنم اگه این‌جوری بذارمشون جلوی پنجره توی آفتاب، هم کپک نمی‌زنن، هم نمک‌ها عصاره‌ی لیمو رو می‌کشن و نمک لیمویی خواهم داشت.

لیمو بی‌پوست رو می‌چلونم روی سالادم. نمک پرک می‌ریزم روش. ولو می‌شینم روی مبل و با دست کاهوها رو دونه دونه می‌ذارم تو دهنم. 

کلاس پنجم. خانوم بابایی: «بخش زیادی آن‌چه ما مزه می‌نامیم، بوست. خوراکی‌هاتون رو دربیارین. دماغتون رو بگیرین. دو تا گاز بزنین و قورت بدین. حالا بگین چه مزه‌ای می‌ده؟»

پ.ن. قبل از مسواک دستم رو بدون صابون بشورم دیگه..