بیا در آغوشم بخوابیم

 امشب کسی نیستم. حتی در آینه هم خودم نیستم. تصویر مخدوشی از خودم می‌بینم. امشب همه‌چی را انکار می‌کنم. درد را، گسست را، حتی همه‌ی لحظه‌هایی که شاد و پرهیجان بودم. امشب پر از رخوتم. همه‌ی عکس‌ها رو، اخبار رو، اسکرول می‌کنم و قرص‌های شب را می‌خورم و به خواب پناه می‌برم. در تخت به این فکر می‌کنم ممکن بود دختر یهودی‌ای  بودم که بی‌گناه به اردوگاه نازی‌ها برده شده باشم ولی الان در تخت گرم و نرمم خوابیده‌ام. تراماهای این روزها رو با همین نوشته مثل بادکنک می‌فرستم هوا و باز هم انکارشان می‌کنم. 

حتی بیهوده می‌نویسم. به خواب پناه می‌برم. 

خواب چه‌قدر خوبه. اگه خواب هم نبود که اصلا دیوونه می‌شدم‌

شب بخیر! یادتان نرود که قبل خواب اخبار نخوانید، خوب بخوابید و خواب رویاهایتان را ببینید و مهیای یک روز عجیب‌تر باشید.