ایوبک

 دیروز روز جراحی های با دسترسی های محدود، بلیدینگ های فراوان ، ال پی ار اف های تپل و اب دار و البته خستگی های زیاد بود .با هدلایت دکتر کیم ، اتفاق جدیدی می افتاد، بس که میدیدم ، نمیدیدم. یعنی شدت نور انقدر زیاد بود که گاهی حتی جلوی چشمم ، همان دم دست را هم نمیدیدم و دسترسی ام به چیزهای واضح و بدیهی از دست رفته بود ، مثلا میگفتم فلان چیز کجاست  و میم با تعجب اشاره میکرد که اینجاست یعنی جلوی چشمت .

گاهی اینطوری میشود دیگر ، شدت بعضی جیزها اینقدر زیاد میشود که تو واضحات را هم نمیبینی ، فکر میکنم داشتن دلبستگی شوریده وار و زیاد به کسی یا کسانی، شبیه نور زیاد هدلایت دکتر کیم باشد.

دکتر دابل میم میگوید نباید خودت را سانسور کنی ، بعد از ۶ سال اولین بار بود که در تعریف کردن جزییات امانت دار نبودم و هر جایی که باب میلم نبود را حذف میکردم ، اخرش هم اشکهایم سرازیر میشد و از اولش دوباره شروع میکردم با جزییات همه را گفتن..سه بار جلسه این هفته را تلفنی حرف زدیم ، در حالی که من دوست دارم چهره ادم ها را ببینم ، مدل صورتشان وقتی احساسی بهشان غالب می شود و مهمتر از همه حرکت دستانشان.. 

دختر از فرنگ:) امده قشنگ و مهربان و مضطرب است ، چشمان درشت روشنی دارد و دوست دارد کارهایش را به بهترین شکل ممکن انجام دهد ، سرش را خم میکند و خودش را قوز میکند ، منم دائم تذکر میدم که پاسچرت درست باشد. میگوید مهمترین جیزی که از من یاد گرفته صبوری بوده است و اشاره میکند که«اخرِ صبوری شما را در بیمار بداخلاق امروز دیدم که از زمین و زمان طلب داشت»، به میم نگاه میکند و هردو میزنند زیر خنده :)

رفیق نازنینی دارم که به من می گوید ، ایوبک ..( نمیدادم ک اخر، تحبیب است یا تصغیر)…یکی بیاید این ویژگی مسخره را از تن و جان من پاک کند ، من نمیخواهم ایوبک باشم مگر زور است:(