شروع

 سال ها پیش از وجود شبکه های مجازی، عاشق خوندن وبلاگ های فارسی بودم. چندبار هم تصمیم گرفته بودم وبلاگ شخصی خودم رو داشته باشم که مثل خیلی از تصمیم های دیگرم هرگز عملی نشد.خیلی اتفاقی اطلاعات این وبلاگ مشارکتی رو دیدم و فهمیدم که وقتش رسیده و این نشونه بود برای عملی کردن تصمیم قدیمی.

من دوست دارن اینجا بنویسم، حرف های ذهنم رو، روزمرگی هایی که گاهی وسطش پرت میشم به گذشته، شایدم اینده.من باید ثبت کنم تمام این لحظات به ظاهر خسته کننده و تکراری رو. سال دیگه وقتی برگردم و این نوشته ها رو بخونم میفهمم چی من رو تبدیل کرده به زن امروز.

نوت های گوشی من از امروز به اینجا نقل مکان میکنند و از این بابت بسیار خوشحالم.

من زنی از سواحل شرقی ام!