برای ما مردان، ریش چیزی فراتر از موی ضخیمی‌ست که بر صورت می‌روید، کم می‌روید و یا حتی اصلاً نمی‌روید. بر خلاف زنان که آپشن‌های متعددی در اختیار دارند تا زندگی و مودشان را تنوع بخشند، تنها اکسسوری طبیعی مردان است که می‌توانند در مواقع بحران، افسردگی و موقعیت‌های مشابه با آن اندکی تحول به زندگی خود وارد کنند. اما در همین مورد هم طبیعت خیلی سرراست رفتار نکرده و همه از میزان و نوع اکسسوری رضایت ندارند. بگذریم. بعد از مدت‌ها که ریش و سبیل انبوه داشتم، طبق معمول، در یک صبح تعطیل و از زور کسالت، تصمیم به تراشیدن‌شان گرفتم. مثل دفعات پیش، هم خودم و هم گربه‌ام -گل‌بهار- از دیدن یک چهره‌ی جدید چند دقیقه‌ای هنگ بودیم. روز اول هفته، همکار جدیدم که یک دختر مکزیکی پرانرژی و برون‌گراست و در هر موردی نظر می‌دهد، با دیدن من انگار که روح عمه‌ی مرحومش را دیده باشد با یک واو بلند ادامه داد: «لوک ات هیم! هو ایز تیس گای؟»
برایم جالب بود نظرش را بدانم. چون آن‌قدرها من را نمی‌شناسد و قضاوتش بیشتر از روی ظاهر خواهد بود. می‌خواستم ببینم که این موی ضخیم صورت، بود و نابودش چه تاثیری دارد روی شناخت بقیه از من. پرسیدم کدامش بهتر است؟ با ریش یا بی‌ریش؟ گفت هر کدام یک حسی می‌دهد. ریش به تو حس یک آدم، به قول خودش wise، می‌دهد که همه چیز را می‌داند؛ بدون ریش اما یک آدم confident هستی که این منم و بیایید و بپرسید.
انتظار هر جوابی را داشتم، غیر از این. از اعتبار قضاوتش که بگذریم، به مغاک عظیمی که بین «من»ِ ما و «پدیدار»ِ ما وجود دارد فکر میکنم. به تمام «من»هایی که در ما هست. «من»ی که هست، «من»ی که من فکر میکنم هست، «من»ی که دیگران از من درک می‌کنند، «من»ی که من فکر میکنم دیگران از من درک می‌کنند. ملای روم یحتمل به همین دقایق اندیشیده بود که روزی فریاد برآورد که:
زین دو هزاران من و ما، ای عجبا من چه منم؟
در سالن شرکت قدم می‌زنم، دست به صورت تراشیده‌ام می‌کشم، به اعتماد به نفس اضافه‌شده فکر میکنم و ناخودآگاه صاف‌تر می‌روم و شق و رق‌تر ادامه می‌دهم.
خیلی خوب بود عادل😍
پاسخ دادنحذفمرسی :)
حذفریش به بعضی‌ها خیلی میاد به بعضی نه. اگر نظر من رو می‌خواید بدون ریش بیبی فیس میشید با ریش جاافتاده‌تر
پاسخ دادنحذفمرسی از نظرت سایه :)
حذفمن که شما رو ندیدم انگار بقیه دوستان شما رو از قبل میشناسن عادل جان. من فکر میکنم رفتار ما ناخوداگاه نسبت به مقداری که بخودمون میرسیم و استایلمون فرق داره و نسبت به حسی که به من در آینه داریم حسهایی رو مناقل میکنیم . من ناخوداگاه وقتی موهام فرفریه فعال ترم وقتی صافه اروم ترم
پاسخ دادنحذفمنم افتخار آشنایی با شما رو ندارم. بله حس خودمون هم مهمه و مهم‌تر اینکه بهش آگاه هستیم :)
حذفتو تیم سایه
پاسخ دادنحذفمرسی :)
حذفتا قبل از سین ریش بذاره فکر می‌کردم، آدم‌هایی که ریش دارن خلاص کردن خودشون رو از اصلاح روزمره. سین ریش گذاشتن و فهمیدم ریش قشنگ از اصلاح صورت پرکارتره.
پاسخ دادنحذفمن دوست داشتم وقتی سین ریش داشت. سرگرمی بود. کلاسیفایر خوبی برای آدم‌شناسی. خاورمیانه‌ای‌ها و خاورمیانه شناس‌ها دماغشون رو می‌گرفتن که وای چرا بسیجی شدی؟ نکنه طرفدار آخوند و طالبان شدی؟
بقیه: وای کی می‌ری تتو بزنی، چقدر بهت میاد. اصلا یه جور دیگه کول و خردمند شدی.
خلاصه به ریش نیست برادر؛ به چشم دوستان است.