بعد از سه روز به مسیج سلام چطوری، و اون شعر زیبا رو و مسیجهای بیسرو ته گروه دوستان دبیرستانو خوندم و بعضیارو جواب دادم. چه اهمیتی داره همون لحظه جواب بدم؟ روزگاری رو به یاد دارم که اگه کسی پنج دقیقه برای جواب دادن بهم طول میداد، میگفتم فک کردی فقط خودت سرت شلوغه؟ حالا خودم:)) هفتهای یه بار پیامارو باز میکنم.
بینشون یه ایمیل هم بود برای یه کد تخفیف از سوپرمارکت ایرانی. کد تخفیف ۵ یورویی. رفتم و صد یورو لواشک و ترشک و برنج و عرق نعنا و این چیزا خریدم. یه ایمیل دیگه هم بود که به طرز عجیبی منو قبول کردن برای یه کاری برای دو روز در فشنویک میلان. موقعی که ثبت نام میکردم فکر نمیکردم قراره نینیدار باشم. الان بهش که فکر میکنم نمیخوام خیلی برم. باید برای ۵ تا انفلوعنسر، مسیری که قراره از فرودگاه یا ایستگاه قطار تا هتلشون میرن یا از هتلشون تا جاهای ایوینتشون رو هماهنگ کنم و حضورا خدمت برسم که احساس صمیمیت با ایونت کنن:))) سال بعد از کووید همین کارو کرده بودم، اون موقع تعداد شرکت کنندهها خیلی کمتر بود خیلی حال میداد، نهار و شامم با ایونت بود و برای من دانشجو خیلی حرف بود که نهار برم رستورانی که آشپزخونش در دید باشه و گارسونش دستمال رو بندازه روی پای من و اگه از میز بلند شم برای یه دستمال دیگه بیاره و اموزبوش بیارن و با هر بشقاب شراب و گیلاسشو عوض کنن و برای دسر میز رو با یه چنگکی از تیکهها نون تمیز کنن، بعدشم ازم تشکرم کنن تازه. پارسال اینقدر شلوغ بود حتی به عنوان بازدید کننده هم سرسام آور شده بود.
جوابشو هنوز ندادم. من الان خودم دلم میخواد یه انفلوعنسر باشم. مخصوصا در قسمت خوراکی. به نظر خودم دانش تئوریم خیلی زیاده، تعداد بسیار فراوانی رسپی از هر کشور بلدم، میتونم از حفظ کلی شیرنی و کیک و کوکتل موازنه کنم. در زمینه ترکیب خوراکی و شرابم خودم و ایو فکر میکنیم که خیلی مناسب انتخاب میکنم. خلاصه به نظر خودم خیلی خوبم. تازه خیلیم کنجکاوم همش دلم میخواد کانتنت خوراکی ببینم و کتابای خوراکی بخونم. هروقت و هرجا حرف از غذا بشه همیشه چیزی برای گفتن دارم، فکر میکنم تو محیطای خوراکی واقعا در خانه هستم. یه دوره کلاس نوشتن برای غذا هم شرکت کردم. اتفاقا تو اون دوره ۷۰ ساعته تعداد دوست بیشتری پیدا کردم تا تو کل دوران دانشگاه. نمیدونم چه چیزی هست که مانع این میشه که امتحان کنم که تو اینستا یا تیکتاک فیلم و ویدیو بسازم؟ نمیدونم چیزم چیه.
شاید چیزت اینه که ته ذهنت اینستا و تیک تاک برات هراسناکن چون همش درگیر تعداد لایک ها و فالور ها میشی
پاسخ دادنحذفممکنه ته ذهنم دارم به این فکر میکنم. ولی قدم اول که به نظرم باید ویدیو و عکس گذاشتن باشه رو هم برنمیدارم. پارسال یه پیج زدم و چند تا پست گذاشتم ولی قطع کردم
حذف