اپیزود صد و شانزده

 بابا صبح رفت بیمارستان بدون مامانم، چون مامانم مهره‌های کمرش چیز شدن. با خواهرم رفت بابا. تا بعد از ظهر طول کشید که دیدن توده دوباره تشکیل نشده و خیالمون راحت شد. توی این فاصله مامان هی نگران بود و دور خودش چرخید. من چی کار کردم؟ اول جو‌ خیس کردم. بعد سیب‌زمینی و تخم‌مرغ و مرغ و هویج پختم. مامان استاد الویه‌س. وایساد بالا سرم و من الویه درست کردم و اون اینو بریز اونو کمتر بریز گفت. بعدش سوپ درست کردم. بعد دیدم هویجایی که برای سوپ خریدم زیاده. چی کارشون کنم؟ خرد کردم و سرخ کردم با کره و زعفران و خلال نارنج و آماده‌ی هویج‌پلو کردم که بدم مامان ببره برای آخرهفته خونه‌ی مامان‌بزرگ که یهو تصمیم گرفتیم شام هویج‌پلو بخوریم. باز مرغ درآوردم و سرخ کردم. اینجاها دیگه بابا اومد خونه و نشستیم چایی خوردیم و گفت دکتر گفته دیگه لازم نیست سه ماه یکبار بره چک‌آپ و شش‌ماه دیگه بره. 

الان نشستیم انگور میخوریم و معین داره میخونه و سوپ و هویج‌پلو رو گازن و الویه‌ها تو یخچال توی ظرف‌های مختلف برای مامان‌بزرگ و خواهرم و مامان و من چیده شدن و بوی زیره پیچیده تو خونه و مامان از تو اینستاگرام برام ریلز میفرسته و بابا یه پیجی رو نشون میده که چیزای مسخره با هوش‌مصنوعی میسازه. امشب راضیم از زندگی.

پ.ن: تازه رفتم سراغ اخبار. ویران.