سه شنبه ی بارانی

  هوا ابریه و داره و نم نم میباره. بچه ساعت اضافه تمرین ریاضی داره .معلمشون برای اونهایی که ریاضی هاشون ضعیفتره گذاشته. خدا خیرش بده پارسال ما سر ریاضی سرویس شدیم. صبح زود رفتم دو تا کروسان گرم و یک استارباکس کاراملی برای بچه گرفتم. تشویق خوبی بود براش. بچه ها اینجا قهوه نمیخورن ولی پسرک ما اینقدر از بچگی از قهوه ی باباش بزور خورده که بدنش عادت کرده. هوا تمیز و مرطوب و پر از اکسیژن بود . 

حاج خانوم مادر بعد از دو روز پیام معذرت خواهی مناسبی فرستادند و فرمودند که فکر میکنند حق با من بوده. غرش های این شیر مردادی نتیجه بخش بود٫ هر چند شاید علتش پی ام اس بوده. چون اینها معمولا هر چی دلشون میخواد میگن و منم با شوخی و خنده نشنیده میگیرم ایندفعه ولی بنظرم متفاوت بود. 

راستش رابطه هم روی خط مستقیم مناسبی افتاده هیجان اولیه ام فروکش کرده چیزی هم برای گفتن به کسی نمانده. خوبه دیگه من که راضی ام مرد هم راضی و ناراضی هم انگشت وسطی حواله اش.

اینکه مغزم  لونه زنبوریه و نمیتونم کامنت بذارم پس خود پی ام اسه. 

جمعه بالاخره وقت تتوی شکم دارم . طرح از چمنزار تبدیل شده به یه تاج گل. خود کاترین طراحی کرده. شبیهش رو در گوگل پیدا نکردم. طرح نهایی رو روز جمعه اپلود میکنم. کاترین علاقه به طرح های ظریف و گلهای رز و سنبل مانند داره. ببینیم چطور میشه. 

وقت دکتر گرفتم یک ماه دیگه برای بررسی آپنه خواب. سه سال پیش در سیستم دانشجویی پیگیری کردم به دنتیجه ای نرسید. خیلی مهمه این مسئله خروپف حل بشه. هر چقدر هم بگه من مشکلی ندارم و نگران نباش٫ خودم خیلی اذیتم و نمیتونم کنار مرد بخوابم .صبحش هم  خسته و خاموش و بی انرژی ام.

قابل توجه دوست داران شازده٫ یه عصری نشستیم روی ایوان و نسخه ی قدیمی آنتیک خودشو اورد و تکه هایی از متن فرانسوی رو برام خوند. من چشم بسته انگلیسی هاشو میگفتم بس که این کتابو حفظم. بخصوص صفحه ی آخر. اخه چقدر نازه این کتاب.

طاقت اینهمه گرونی و وضعیت عجیب ایران رو ندارم. یعنی تا کجا میخواد پیش بره؟ خیلی میترسم. میترسم مردم به جون هم بیفتن.