۲۰ شهریور ۱۴۰۵

شهرهایی برای زیستن

با مهدی گپ می‌زدم و بحث به اینجا رسید که پرسیدم بر فرض محال اگر می‌شد با یکی از شعرای کلاسیک و معاصر چای بخوری و گپ بزنی انتخابت کدام بود؟ بی معطلی گفت سعدی؟ معتقد بود سعدی شوخ‌است و دنیادیده و پایش روی زمین است. انتخاب من را پرسید. مثل او مطمئن نبودم.

جایی خوانده بودم که کتاب‌های ماندگار تمدن بشری، صرفاً کتابهایی برای خواندن نیستند، بلکه جهان‌هایی برای زیستن‌اند. و همان‌طور که مهم است که آدم جغرافیای زیست‌یوم خود را بشناسد و بداند کدام گوشه‌اش مخصوص پرسه‌زنی‌ست، با کدام کنجش به درد قرار عاشقانه می‌خورد یا حتی به کدام سوراخش نباید نزدیک شد، خوب است که آدم بداند در کدام حالش سراغ کدام شعر و شاعر و نویسنده بروی. گاهی دنبال جاهای جدید می‌گردی و گاهی مدام بر می‌گردی به همان جای همیشگی. به معنای واقعی زیست می‌کنی در سپهرشان. وگرنه که می‌شوی آواره‌ی سرگردان از این حواس‌-پرت-کن به آن دیگر. فیلم هم همین است. موسیقی هم همین‌طور. کسی که خودش را خوب بشناسد، حتماً سلیقه‌ی خاصی هم در خواندن و دیدن و شنیدن دارد.
مهدی می‌پرسد بالاخره نگفتی به کدامشان افتخار یک استکان چای را می‌دهی؟ بلند می‌خندم. جواب می‌دهم سعدی برای بستنی و فالوده‌ی بعد کار، حتماً سعدی ولی برای آن چای دم‌کشیده‌ی آخر شب، فقط حافظ.

۶ نظر:

  1. نویسنده و محققی ادبی مشغول این کار شده که گفت‌وگوها و معاشرت‌های خیالی با شعرای قدیم راه انداخته. از آن‌ها پرس‌وجو می‌کند و جواب‌هاشان را از بین شعرها و نوشته‌هایشان جفت و جور می‌کند. من نسخه‌ی مسعود سعد سلمان را دارم.
    و البته که کار او با حکایت شما و مهدی متفاوت است.

    پاسخ دادنحذف
  2. من به یکی دو نفر قانع نیستم بجز سعدی و حافظ, شاملو و‌سهراب لازم هم هستم. محمد علی صالحی هم .

    پاسخ دادنحذف
  3. چه قشنگ... من فکر‌کنم با خیام چای بنوشم. البته فکرکنم چای بریزم بیارم اما خیام اغفالم کنه می‌ بزنیم با هم :))

    پاسخ دادنحذف
  4. منم باهات هم‌عقیده‌ام و حافظ رو همیشه به سعدی ترجیح میدم

    پاسخ دادنحذف
  5. من تحت تاثیر این ویدیوهایی که خیلی مد شدن جدیدا، فردوسی‌پرسن هستم😂😂😂 اگه از سعدی یا حافظ و دیگران هم اینقدر ویدیو درست کرده بودن، اوناپرسن میبودم

    پاسخ دادنحذف
  6. چه جالب من هیچوقت به این سوال فکر نکرده بودم!

    پاسخ دادنحذف