ر عزیزم سلام

امروز یوگامو نرفتم. می دونی که چقدر از من بعید بود. 9 ساعت کار کرده بودم و چند روزی هست که ضعف دارم، واسه همون نتونستم برم. کمی خوابیدم. صدای آلارم گوشیم که اومد خاموشش کردم و چشمامو بستم، چون داشتم خواب می دیدم. بقیه خوابو داشتم می دیدم که به خودم گفتم این که اصلا خواب خوبی نیست پس بیدار شو. بعد بیدار شدم. اولین بار بود که می تونستم توی خوابم در مورد اینکه خوبه یا نه تصمیم بگیرم. عجیب بود برام. بعد گفتم یه چیز سبک درست کنم که دو روز کاری آینده بتونم برای ناهار بخورم. می خواستم مرغ با رسپی کاف درست کنم، اما وقتی دنبال فلفل دلمه می گشتم فهمیدم که باید یه فکری به حال بادمجونا کنم. لونگی درست کردم. انتخاب مناسبی برای امشب که خسته ام نبود، چون کلی سر پا موندم. یاد آقای الف افتادم. یه بار اومد تو اداره گوشیشو نشونم داد و گفت چرا اسم غذاتون اینجوریه؟ دیلدوکونی رو می گفت. بنده خدا نمی تونست اسمشو بهم بگه. کلی خندیدم. البته همه به این اسم صداش نمی کنن. ما بهش می گیم لونگی. من بوی لونگی رو بیشتر از خودش دوس دارم. اما همیشه از اینکه شامم قویه و انقدر شدت بوها برام زیاد هست خسته می شم.

با مهر و ماچ و به امید دیدار