۱۰ مرداد ۱۴۰۵

شب‌نشینی به بهانه کایپیرینیا

 همین خط اول بنویسم که کامنت‌های پست قبل رو خوندم  و امید گرفتم و مرسی که نوشتید برام. هنوز سوال‌ها پس ذهنم هستن و مغزمو خراب می‌کنن. اما خب وقت تراپی رو هم گرفته‌ام و امیدوارم کمک کنه.

چندوقت بود می‌خواستم برای دوستامون که در امور نوشیدنی از ما حرفه‌ای‌ترن و بساط الکل و مزه‌شون از ما حرفه‌ای‌تره، کایپیرینیا درست کنم. کایپیرینیا نوشیدنی ملی برزیبه و پارسال بهار، تو روزهای آخر انگلیس، یه شب آنا برامون درست کرد. یه ودکای گرون داشتیم که پسرخاله بِک بهش داده بود و مونده بودیم باهاش چیکار کنیم. آنا گفت باید باهاش کایپیرینیا درست کنیم و ما یه روز عصر رفتیم تسکو، یه سری سبزیجات و لایم و نعنا و توت‌فرنگی گرفتیم و برگشتیم خونه‌اش. نون و خمیرپیتزای بدون گلوتن درست کردیم که خیلی موفق نبود، اما نوشیدنی‌هامون عالی شد. گروه واتس‌اپ چهارتایی‌مون رو هم همون‌موقع درست کردیم و اسمش هم مشخصه دیگه.

برای امشب هم همون ترکیب رو گرفتم. ورژن اصلی با لایم (لیمو ترش سبز!) درست می‌شه اما یادم بود توت‌فرنگی و نعنا خیلی بهم چسبیده بود پارسال. نوشیدنی‌اش رو هم می‌تونستم کاچاسا بگیرم، اما ریسک نکردم. اون چیزی که خورده بودم و خوشم اومده بود، با ودکا بود، معلوم نبود از کاچاسا خوشمون بیاد. اول اصلش رو درست کردیم. نصف لایم و دو قاشق چای‌خوری شکر رو تو لیوان کوبیدیم، روش رو با یخ خوردشده پر کردیم و بهش 60 سی‌سی ودکا اضافه کردیم و هم زدیم. تند بود. یادم افتاد که پارسال هم اول با 30 سی‌سی شروع کرده بودیم. برای دومی ترکیب پنج‌تا توت‌فرنگی، نصف لیموترش و چندتا برگ نعنا با دوقاشق شکر رو با 40 سی‌سی ودکا ترکیب کردیم و به نظر من که خیلییی خوب شد. سرمون گرم شد. کلی گفتیم و خندیدیم. 

دوست‌ها دلیل خوبی برای چنگ زدن به زندگی هستن. 

۲ نظر: