بریده‌ی دهم

وقتی در دانش‌گاه‌هایی در دورانی درس مهندسی خوانده باشی که بیش‌تر استادهایت به زبان انگلیسی درس‌ها را ارائه می‌کردند و برای ارجاع به منابع و محتوای درسی راهی جز مطالعه‌ی متن انگلیسی‌ی کتاب‌ها و مقالات نداشتی، دور از انتظار نبود که خیلی از اصطلاحات و عبارات را در حوزه‌ی فنی به انگلیسی وسط حرف زدن به کار ببری. خیلی از آن واژه‌ها و تعابیر فنی و علمی هنوز به فارسی برگردان نشده بودند و اگر هم کسی معادلی برایشان می‌گذاشت، ذوقی بود، مثلاً «کِرل و دایورجنس» را یکی از اساتید «پیچش و پخشش» می‌گفت. از آن‌جا که آن استاد مرجعیتی سراسری نداشت، طبعا حرف‌اش به گوش خیلی از بر و بچه‌های رشته‌های فنی و مهندسی نمی‌رسید که حتا اگر دغدغه‌ی زبان فارسی داشتند، آن معادل‌ها و نظیرشان را به کار ببرند.
باری، آشفته‌بازاری بود خواندن متن‌هایی که به فارسی در حوزه‌های مهندسی، مخصوصا عرصه‌هایی که نوآوری و تازه‌گی‌های بیش‌تری داشتند.
از آن زمان تا این روزها، این عارضه‌ی زبانی معلوم نیست به چه دلیلی عمومیت یافته، یعنی از حوزه‌های تخصصی به حوزه‌های عمومی و روزمره هم کشیده شده. آن‌قدر این وضعیت غالب و حتا پذیرفته شده که الآن، اگر کسی مثل من بیاید از این حرف بزند که کاش بین دو سر چپ و راست این قضیه «مصالحه» شود، چه بسا برخی درنیابند که چرا از هم‌چه تعبیری بهره برده‌ام و بگویند چرا برای گفتن مفهومی که نمی‌خواهم انگلیسی‌اش را بنویسم، این همه لقمه را دور سر می‌چرخانم و سخت‌گیری‌یِ بی‌هوده می‌کنم.
بله، این هم بخشی از بی‌هوده‌گی‌یی‌ست که در آن گرفتار ام. التماس دعا!