بریده‌ی هشتم

 «دی‌روز هم‌زمان با تاريخ نهم تیر، ضمن يادآوری‌یِ خاطرات هم‌چه روزی در سال قبل، خواستم الکی‌سرخوشانه يادداشتی بنويسم برای شرح احوالات. روز تمام شد و چيزی ننوشتم. صبح ام‌روز، کم و بيش در ادامه‌ی همان حال و هوا آمدم به سراغ بايگانی‌یِ عکس‌های پارسال، و نتيجه‌اش شد ناپديدی‌یِ آن حس سرخوشی‌یِ بی‌هوده و پديداری‌یِ دوباره‌ی حس آشنای ناتمامی که گاه می‌کوشم از ديد پنهان‌اش کنم، اما واقعيت‌اش فربه‌تر از اين تلاش‌های مذبوحانه‌ست ...»

اگر آن‌چه خواندید پیش‌درآمد روزانه‌نویسی‌یی به‌جای مانده از تیر ماهی در دوازده سیزده سال پیش باشد، چه نتیجه‌یی می‌توان گرفت؟ آیا در یک چرخه‌ی باطل گرفتار شده‌ام به دست و پا زدن بی‌حاصلی؟