رضا میگه تحقیقات نشون دادهن آدما در اینجور چالشها، در دو روز بیشترین ریزش رو دارن. روز هفتم و روز بیستویکم. فکر میکنم ممکنه. فکر میکنم اگه اجبار یا یه انگیزهی قوی پشتش نباشه، خیلی محتمله که آدما رها کنن. حالا نه فقط نوشتن رو ها، هر چالشی رو. آدم با خودش فکر میکنه که چی. کی منو میبینه. اصلاً این کار به چه دردم میخوره.
باید سالها وبلاگ نوشته باشی تا ببینی وبلاگنویسی چهقدر تراپیه. تا به قدرت کلمهها و به جادوشون ایمان بیاری. کلاً هر کاری که اراده و روتین بخواد اوایلش خیلی سخته. خیلی سخته، تا جایی که چشم باز کنی و ببینی مدام داری بهش فکر میکنی. اونجا یه قدم بزرگ رفتی جلو.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر