چهارشنبهها همیشه مهربونن. چه اون موقع که تو ایران بودم و هفته از شنبه شروع می شد چه الان که هفته از دوشنبه شروع میشه. عجیبه که بعد از ۱۷ سال هنوز وقتی میخوام به اول هفته فکر کنم میگم شنبه. ولی چهارشنبه تو هردوتاش یه حس رو داشته و داره. چهارشنبه یعنی بهم ریختگی اول هفته رفته دیگه موجها بلند نیست و راحت میشه رو آب شنا کرد، به آخر هفته هم نرسیدی که دلشوره کارهای نکردهات رو بگیری ته دلت میگی هنوز دو روز دارم. انگار بقیه هم همینطورن. هرچی دیروز همه از همه چی شاکی بودن و از زمین و آسمون برام کار درست میکردن امروز همه مهربون طور اصلا پیشنهاد میدادن خودشون کار رو تموم کنن. بعضی وقتها باید ته روزت نقطه بگذاری و بری سر خط خودش درست میشه.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر