۸۷ از ۱۲۰

 لاک‌های سر انگشتام پریده. می‌تونم پاکشون کنما، اما نمی‌کنم. یه‌جورایی سکسیه به نظرم. البته که ماه‌هاست هورمونام به هم ریخته‌ن و همه‌چی به نظرم سکسیه. اینو ولی جدی دوست دارم. عاشق وقتایی‌ام که تو فیلما، دختره ناخن‌های کوتاه داره و لاک تیره زده، لاک‌ها لب‌پر شده‌ن و دختره یه‌وقتایی ریزریز سر انگشتاش رو هم می‌جوئه. می‌میرم برای این صحنه. 

چند روز پیشا دوست پیغمبرم گفت پاشو برو لاک بزن، قرمزی چیزی، عادت ندارم ناخوناتو بی‌رنگ ببینم. گفتم برو بابا، حوصله ندارم از تخت بیام بیرون. یک ساعت بعدش اما رفتم رو اپ و Ann رو بوک کردم برای دوشنبه، مانیکور و پدیکور. نمی‌دونم چه رنگی قراره بزنم اما. لانگ آیلند پرسیده بود لاک پات هم هم‌رنگ دستاته؟ جواب داده بودم نه و ضایع شده بودم. همیشه هم‌رنگ می‌زنما. این بار آخر اما Ann وقت پدیکور نداشت، بنابراین پام قرمز تیره مونده بود و دستام رو pearl زده بودم. از مردی که به لاک‌هات توجه می‌کنه خیلی خوشم میاد، از مردی که روی رنگ لاک و لباس و مدل کفش و همه‌چی‌ت نظر می‌ده. با فاصله این‌جور مردا پارتنرهای بهتری‌ان و بلدن چه‌جوری به زن توجه کنن.

لانگ آیلند پرسید چی برات خط قرمزه تو مردا؟ ‌گفتم خسیس بودن، قهرو بودن (موقع دل‌خوری بالغانه حرف نزدن یا سکوت کردن و ولش کن گفتن)، و جوراب سفید. گفت آخ‌آخ، منم عصبی می‌شم پای مردا جوراب سفید می‌بینم. گفتم آره بابا، ۹۵٪ مواقع انتخاب غلطیه، و نماینده‌ی یه نوع طرز تفکر و طرز رفتاره که اغلب اوقات هم درست از آب درمیاد. گفت اوهوم و ادامه داد و یه ربعی شروع کردیم به قضاوت کردن و تعمیم دادن و برچسب زدن. 

لاک‌های سر انگشتام پریده و نمی‌دونم تحمل کنم تا دوشنبه که برم پیش Ann، یا بشینم پاک‌شون کنم الکی نگم سکسیه. با احتمال بالایی اما nude می‌زنم، چون که تحمل هیچ تحمیلی رو ندارم، از جمله رنگ. دلم نوک‌مدادی یا سیاه می‌خوادا، ولی می‌رم لاک می‌زنم و بعد می‌رم وافل هلندی می‌خورم. امیدوارم قبلش تکلیفم مشخص شده باشه. احتیاج به یه جایزه‌ی روحی دارم.