اگر برایتان ماگ خریدم، یعنی جای مهمی در قلبم دارید

 آقای عین پیام داد که الی ایرانه و اگر میشه برام داروها رو بفرست. نوشتم باشه. نوشت چیز دیگه‌ای هم خواستی برام بفرستی، بده الی بیاره و ایموجی خنده فرستاد. نوشتم چی نیاز داری؟ نوشت هیچی. نوشتم انتخاب کن چی می‌خوای یا لازم داری. نوشت یه چیز برام به انتخاب خودت. مثلاً فکر کن تولدمه. 

فکر کردم که شاید ماگ گزینه‌ی خوبی باشه. بعد مچ خودم را گرفتم که هروقت چیز کوچک برای یک نفر مهم می‌خواهم بخرم به ماگ فکر می‌کنم. انگار که مثلاً چیزی انتخاب می‌کنم که جلوی چشم آدم مورد علاقه‌ام باشه. نوشیدنی‌هاشو در وقت راحتی یا کار در آن بخوره و هر وقت از کار یا صفحه مونیتور خسته شد و سرش را برگرداند، نگاهش کنه و ردی از من رو گوشه‌ی میزش یا کنار تختش ببینه. 

اولین بار که دعوت شدم خونه‌ی امین، براش یه ماگ خریدم. روش عکس یه آقای ساینتیست بود با عینک و سبیل که شبیه خودش بود‌. نمی دونستم که خودش دستی در کار تولید ماگ داره‌. ماگ بعد از مدتی در رابطه که گذشت در خانه نبود. ازش سراغ ماگ رو گرفتم. گفت در مستی شکسته.

دومین بار که برای علی، کادو خریدم هم یه ماگ بودم. می‌دونستم که عاشق آ ث میلانه. براش یه ماگ طرح میلان سفارش دادم. کلکسیون ماگ داشت. نگذاشتش کنار ماگ‌های دیگه. یه بار تو یه استوری دیدم که ماگ‌ها رو چیده که گربه‌ش از بین ماگ‌ها رد بشه، ببینه کدوم ماگ می‌شکنه و یکی از اون ماگ‌ها، ماگ میلان بود :(

با همه این‌ تجربه‌ها هنوز فکرم اینه که برای آقای عین ماگ بخرم. هدیه خریدن بخشی از لاو لنگوئج منه، و سر ذوقم میاره. اینکه انتخاب کنم ماگ با طرح روانشناس یا معمار یا یه طرح انتخابی دیگر از شعری که مثلاً خودش دوست داره یا حتی گفته را سفارش بدهم. چیزی که یادآوری کنه برایم مهمه بوده و هست . بدون ارزش مادی آنچنانی. هنوز نمی‌دونم اون ماگ هم که قراره بره آخن، سر از کجا در بیاره. باید هنوز به طرحش فکر کنم. به رنگش و اندازه‌ش و اینکه این‌بار چقدر در خانه‌ی صاحبش دوام میاورد و کجای خانه می‌‌نشیند.