صبح که بیدار شدم بعد از چندین ماه هوا ابری بود .
و باد می یومد .
هوای ابری از اون دست ابرها که توان بارش ندارند ولی همین که هستند داره از یک تغییر حرف می زنه .
یادم افتاد به شعر اخوان :
"گر زچشمش پرتو گرمی نمیتابد
ور برویش برگ لبخندی نمیروید
باغ بیبرگی که میگوید که زیبا نیست؟
داستان از میوههای سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک میگوید
باغ بیبرگی
خندهاش خونیست اشک آمیز
جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن
پادشاه فصلها ، پاییز"
پاییز زیبا و تغییری که حالمو خوب کنه.
با هر بار گذر هر فصلی یک فرصت دوباره ای می گیریم برای تجربه فصل دیگری .
من عاشق درس خوندن بودم و مهر ماه و تغییرات برنامه هام به خاطر درس خوندن جذابیت منحصر به فردی رو برام رقم می زد ، این روزها دیگه درس نمی خونم و به خاطر شرایط دانشگاه ها و فضایی که درشون حاکمه نمی رم که درس بدم و پاییز شکل دیگه ای داره برام .
پسرم مدرسه میره و من یک مادرم با دغدغه های خودم به عنوان مامان یک پسر ۱۲ ساله ،معلم جدید ، نحوه پرورش بچه ها ، اینکه ایا امسال مدرسه ها عادیه و اینکه همه جی به شکل نرمال پیش خواهد رفت یا نه.
ولی ذوق دارم ، براش لوازم التحریر که میگیریم، همیشه یک دفتر و چند تا خودکارم برای خودم می خرم .
اون روز که رفتیم برای خرید لوازم التحریر سپهر ،خودمم دو تا دفتر خریدم یکی برای فلسفه و یکی برای نوشته هام و کلاس هاش
یک دوره کتابخوانی "فلسفه نیچه " دارم میرم .دفتر رو برای اون کلاسه خریدم.
اون روز که کلاس بود کلی با اشتیاق اومدم و ورزش کردم
که به کلاسم برسم .آماده نشستم سرکلاس ،آنلاینه، وصل نشد بعد از کلی تلاش وارد کلاس شدم و تمام صداها بریده بریده می یومد .
در عصر حاضر که هوش مصنوعی داره جای کارکرد های انسانها رو می گیره ما هنوز درگیر سرعت اینترنتیم در ایران.
این تاسف بار نیست آیا؛ و برگشتیم به دوران اینترنت های dialup.
هی از کلاس افتادم بیرون و رفتم و هیچی نفهمیدم.
این دوره نیچه خوانی به خودی خود پیچیده است حالا قطع و وصل شدن مباحث هم بهش اضافه بشه دقیقا هیچی دستگیرت نمیشه .
تا اخرش هر طور شده موندم، به دفعات زیاد قطع و وصلی.
دیدم هیچی نفهمیدم.
امروز نشستم و voice کلاس رو گوش کردم ،گرچه امکان پرسش و پاسخ رو نداشتم اما دقیق نت برداری کردم.
چاره ای نیست فعلا راهی جز این پیش رویم نبود.
چون کتاب " زایش تراژدی " رو داریم می خونیم حول محور هنر و فلسفه است .
در کلاس داشت در مورد هنر و تاثیرش در زندگی می گفت .
چقدر برام این دیدگاه لذت بخش بود ،هنر به مثابه راه نجاتی برای انسان.
منم عاشق فلسفهام رها. یه دوره کلاس هم آنلاین داشتم. شاید اگر وقت کنم ادامه بدم :)
پاسخ دادنحذففلسفه یک نگاه دیگه به آدم میده.
حذف