۸۵/۸۶

 ۸۵: دیشب بالاخره کوله جنگ رو خالی کردم. چیز زیادی توش نمونده بود. مدارک شناسایی بود و چندتا بسته توک و کشک و رنگینک و یه بسته نوار. با مقادیر متنابهی قرصهای فشار ومسکن. بیسکوییت ها مزه نا گرفته بود ولی قرصها خوشحالم‌کردند. کوله خالی شد تا دختره بارشو ببنده و فردا با دوستاش یه سفر کوتاه بره. از ذخیره های جنگ حالا فقط یک بسته و نیم آب معدنی تو انباری مونده که میریزمشون تو دستگاه قهوه جوش  و حالا یکسال بعد ما موندیم و روزهایی که میشد نبینیمشون یا یه جور دیگه تموم‌بشند.

۸۶: فیلم invite رو دیدیم امشب. از اون فیلمها بود که باید بگذاری ته نشین بشه. فعلن ازش حرف نمیزنم ولی لذت بردم از دیدنش