کارنامه‌ی دوره‌ی دوم، گره‌ی دوره‌ی سوم

 دیشب یادم افتاد چند روزیه دوره‌ی دوم تموم شده. شنای صبحگاهی رو به دوره‌ی اول گره زده بودم. لاگ کردن غذا رو به دوره‌ی دوم. لاگ کردن غذا رو این هفته‌ی آخر ول کرده بودم، ولی غذاها رو وزن می‌کردم و به‌اندازه و درست می‌خوردم. به شنا رفتنم ۱۰۰ می‌دم. به لاگ کردن غذا ۷۰.

درمجموع خیلی راضیم. چرا؟ چون اگه گره نمی‌زدم صفر می‌گرفتم! 

دیروز روز پا بود تو جیم. سکوات بلغاری تمرین دومم بود ولی هرکاری می‌کردم نمی‌تونستم. سه تا ست ۸تایی بود. هی وزنه‌های تو دستم رو کم کردم. نمی‌دونم خسته بودن ماهیچه‌هام یا فکرم مشغول بود. آخرش از ۷ کیلو تو هر دست، کردم ۴ کیلو. بازهم سخت بود. اینقدر که می‌خواستم ول کنم همون‌جا برم تمرین سوم. با هزار  قسم و آیه تمومش کردم. تمرین سوم رو هم نمی‌تونستم درست انجام بدم. Standing calf raise رو می‌تونستم برم پایین ولی پاشنه‌ام بالا نمی‌اومد. دمبل ۴ کیلویی رو گذاشتم زمین. آخرش اون رو هم به جای تک پا، دو پا رفتم. از عرق دم‌کرده بودم. به خودم گفتم یه روزایی آدم هر چقدر هم زور بزنه، ۵۰ درصد بیشتر ازش درنمیاد. نتونستن داشت دیوونه‌اش می‌کرد. ترس از پس‌رفت. شک به ناکافی بودن تمرین‌های این چند ماه اخیر. یه روزایی «نتونستن» از «دونستن» جلو می‌زنه. بغلش کردم. وقتی همه تمرین‌های تو اَپ رو تیک زدیم، بردمش نشوندمش رو ماشین ساق پا. ده کیلو همیشگی رو گذاشتم. خیلی خوب زد. ولی هنوز ناراضی بود.

فکر کنم باید دوباره ماشین  tens/ems رو بیارم تو برنامه. قبل از دی پارسال خریدمش. هفته‌ای دو روز روی همسترینگ می‌ذاشتم. همسترینگی که حتی تو حرکت پل فعال نمی‌شد و فقط اسپاسم می‌کرد، بعد از دو ماه خودی نشون داد.

این همه صغری کبری چیدم که بگم: هفته‌ای دو روز «تِنس برای ساق و همسترینگ» رو به دوره‌ی سوم گره می‌زنم.