روز هفتم از چله دوم (کروسان بادوم)

، جلسه تراپی امروز خیلیییی سخت بود

به دکترم گفتم اگه قرار باشه از این جلسه ها چیزی در نیاد من دیگه نمیام:/

بعدش فقط خودم و رسوندم به لوگغنیه که کافه مورد علاقه مه، هر وقت می رسم به اونجا یه شادی خوشایند نرمی میاد زیر پوستم، کروسان بادومش منبع لایتناهیه خوشحالیه و من خودم و وصل می کنم بهش و به هیچی هیچی هیچی فکر نمی کنم اون لحظه خیلییی خوشبختم:)))

امروز یکم سعی کردم رزومه مو آپدیت کنم، هنوز کامل نشده اما انگار شاخ گاو و دارم می شکنم…