غیبت خوردم/ روز سی و ششم

 در احمقانه ترین شکل ممکن روز سی و ششم از دستم در رفت و غیبت خوردم. ۴۵ دقیقه از قرار نوشتن روز سی و ششم گذشته و من از دست خودم عصبانیم. بهونه میارم نداشتن شارژ، تماس طولانی بچه ها، سردرد سردرد سردرد

ولی همه بهانه است. درستش اینه که یادم رفته بود و طلسم چهل روز تکرار شکست. لعنت به حواسپرتی و فراموشی و سن و همه چی. تولدم مبارک