بدنِ موقتی

  اینجا فصل تخفیف و پروموشن‌ها رسیده. خیلی دلم میخواد یکم خرید مرید کنم، یه عالمه پول داشتم و لباس‌های ناز خوشگل با پارچه‌های لطیف و دوخت خوب می‌خریدم. اما اصلا حوصله‌ی بیرون رفتنو خرید حضوری ندارم. آنلاین هم عکساشون خوشگله، وقتی میرسن عین لباس خوابن. و اینکه احساس میکنم کل بدنم خیلی ورم داره و الان زمان مناسبی برای خرید نیست. خیلی عظیمم. خودمو خیلی عظیم احساس میکنم. فک کن پارسال این موقع جین‌هام برام بزرگ بودن؛ پاییز، اندازم نمیشدن و شلوار پارچه‌ای گرفتم. یکی دوتاشون دیگه کلا اندازم نشدن. احساس خفگی تو همه‌ی لباسا دارم، ولی چون "موقتی" و "فیزیولوژیک" هست، دلم نمیاد خرید واقعی کنم. تازه الان فصل خوبیه. نمیخوام به زمستون فکر کنم، کاپشن، شلوار پشم، پولیور... 

خواهر یکی از دوستام وقتی حامله بود حتی یه لباس جدیدم نگرفت، کلا همون لباسای معمولیشو پوشید، ولی همواره در حال جر. نمیدونم اونم یه شخصیت دیگه‌ای میخواد، من ندارم، من تو لباس پوشیدن یکم clean girlی هستم. خیلی دلم میخواد یه‌ جور دیگه لباس بپوشما، ولی اصلا حوصله‌ی خریدشو ندارم. دوست داشتم یه سرویسی بود میتونستم بگم با این پارچه‌های نرم لطیف پیرهنایی که تو ذهنمن با قیمتایی که تو ذهنمن برام بخر، بعد این سرویس هم رایگان می‌بود، عالی میشد. برم ایدمو پتنت کنم، بالاخره یکی میسازتش دیگه.