ابتهاج میگفت غمگینترین شعر زبان فارسی اونه که تفنگ دسته نقرهم را فروختم، برای وی قبای ترمه دوختم، فرستادم برایش پس فرستاد، تفنگ دستنقرهم داد و بیداد. ولی به نظر من هم ضدزنه شعره هم سمی. شاید بپرسید از نظر تو که خیلی میفهمی غمگینترین چیه؟ آفرین اون بیت سعدی که:
«ترسم چو بازگردی از دست رفته باشم، وز رستنی نبینی بر گور من گیاهی»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر