مامان من خلاقيت جاري و ساري در آشپزي، خياطي و امور ديگر خانه داره. از جمله ابداعاتش در خياطي را كه براتون گفته بودم، حالا امروز يكي در آشپزي را ميخوام بگم. كه كأنهو شيريني مادلن براي پروست عمل ميكنه براي من.
چند روز پيش آبگوشت بار گذاشته بودم. هروقت خودمون دوتا باشيم كه آبگوشت گذاشتن نداره ( اينجور غذاهاي ايراني زير ٤،٥ نفر گذاشتن نداره). ماهيت آبگوشت هم طوري نيست كه بتوني براي هر دوست و آشنايي بذاري و بشينيد دور هم پياز بتركونيد و نون خورد كنيد توي كاسه! پس باز هم گذاشتن نداره. آبگوشت به نظر من غذاي خانواده است، يعني آدمهايي كه با هم ندار هستيد، اونم به تعداد كافي. ما هم با احتساب خواهرم شده بوديم ٥ نفر و نوبتي هم باشه، نوبت آبگوشت بود. براي من نصف لذت آبگوشت در ناهار ميرسه به ابداع مامانم از باقي مانده ي گوشت كوبيده براي شام. اين غذا كتلت گوشت كوبيده نام دارد. يعني وقتي همه خوردن و سير شدن از مواد گوشت كوبيده هرچي باقي ماند ميره تو يخچال بعدش شب مامانم بهش يكدونه سيب زميني متوسط رنده اضافه ميكنه، سه تا حبه سير رنده ميكند، ترخون و مرزه خشك شده، كمي پودر سوخاري و يكدونه تخم مرغ براي همه ي اين مواد و كتلتش ميكنه. دلتون نخواد، مزه ي جون ميده.
نوش جون. این اختراعای مامانا واقعا مزه ی جون میده 3>
پاسخ دادنحذفیه جوری نوشتی، مخصوصا قسمت سیر و ترخون که تو ذهنم شروع کردم ببینم مواد آبگوشت دارم یا نه یلکه فرداش کتلت گوشت کوبیده درست کنم. همچین آدم هوسی هستم!
پاسخ دادنحذفمنم دلم خواست به به !
پاسخ دادنحذف:))
حذفعه ما بهش فقط تخممرغ اضافه میکنیم. باید روش مامانتون رو امتحان کنم. سیبزمینی خام رنده میکنن توش؟
پاسخ دادنحذف«مزهی جون میده» رو یادداشت کردم.
پاسخ دادنحذف