روز دوم 

همیشه از این که تو رابطه یه روز حرفام ته بکشه می ترسیدم برای همین عاشق ابتدای رابطه ها می‌شدم، اون تیکه که هی دلت دیتاگیری میخواد ، شناخته شی و بشناسی، حرف نداشتن و سکوت های ممتد برام پایان اون رابطه بود .  حتی گفتن یا شنیدن  « همون همیشگی» برام زجر آور بود! این جوری بودم که: 

« چیه این همون همیشگی؟!عاشق کنجکاوی و لذت اکتشافم.» 

۱۴ سال گذشته ، وسط رابطه م، با سکوت های طولانی  حالم خوبه، ازم الان بپرسن عاشق کجای رابطه هایی می‌‌گم وسطش!