یه چیزهایی هست تـوی زندگی مشترک که هرگز نمیتونی با کسی در میون بگذاری و این باعث آزار شدید طرف مقابل میشه! مثلن اینکه ظرفها دیر شسته بشه، یا غذا دیر آماده بشه، یا حتا رابطهی جنسی قابل قبولی نداشته باشی؛ اینا رو هنوز هم میشه برای دیگرانی به زبون آورد. ولی گاهی چیزها فراتر از این هستن. و من هرگز برای کسی به زبون نیاوردم! این بار نگفتن، این خشم همیشگی من، این مِیل به اینکه دلم میخواد گاهی از عصبانیت ظرفها رو بزنم بشکونم، همسرم رو کتک بزنم، دهنم رو باز کنم و هرچی دوست دارم بگم، ولی جلوی خودم رو میگیرم، باعث شده درونم همیشه عصبانیت و خشم داشته باشم که تـوی رفتارم با بچهها و دیگر عزیزانم خیلی اثر گذاشته. نمیشه چشمپوشی کرد، نمیشه ازش گذشت، نمیشه فراموش کرد و این من رو میکشه سرآخر…
۱ نظر:
متاسفم عزیزم :(
ارسال یک نظر