اونقدری که مامان باباها ما رو دوست دارن، ما دوستشون نداریم درسته؟ اونقدری که ما بچه/بچه هامونو دوست داریم اونا ما رو دوست نخواهند داشت، درسته؟
امروز متوجه شدم که جگرگوشه رو از پدر و مادرم بیشتر دوست دارم. شاید قیاس مع الفارقی است. ولی هست.
اگر گزاره های بالا واقعی باشند، واقعیت ترسناکی است. شاید هم فقط خسته ام. آدمیزاد در خستگی مزمن همه چیز را جور دیگری تشخیص میدهد و برداشت میکند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر