سالادم رو تموم کردم، اومدم بالا و نشستم پشت میزم. سرِ انگشتهام یهذره چسبناکه. به دفتر نارنجیام چسبیدن. الان هم نوبت کلیدهای کیبورده. هر بار که میچسبن، میبرمشون دم دماغم و بو میکنم.
شاید ترکیب پرتقال خونی و یهذره گریپفروت، ولی تلختر و تیزتر. بهاضافهی یهذره نارنگی ترش. انگار گازدارتره. چه دستوپا زدنیه؛ شماها حتماً بیشتر از من نارنج خوردین و خاطرهتون از بوش تازهتره: بوی عصاره پوست نارنج روی دست.
اگه میتونستم درست توضیحش بدم، حتماً توی ذهنم میموند. ولی نمیتونم. واسه همین دلم نمیآد دستم رو بشورم.
عصر، اولیش رو یواش از وسط قاچ کردم، طوری که هستهها سالم بمونن؛ بلکه بکاریمشون. روی کاهو چلوندمش. اینجوری بوش رفت به خورد انگشتهام.
شونزده سال طول کشید تا نارنج برای اولین بار به خونهی ما برسه.
دو کیلو نارنج از فیسبوک مارکت گرفتیم. حتی جرئت نکردم بشمرمشون. یکی به همسایهی روبهرویی دادیم، یکی به همسایهی دیواربهدیوار، دو تا هم به مامان اینا. نمیخوام فکر کنم چند تا مونده.
دلم میخواد هی کاهوی تیرهرنگ بگیرم، به یاد کاهوهای بابل. نمک بپاشم، نارنج بچلونم روش و به هیچچیز دیگهای راجع به ایران فکر نکنم.
من درمورد کرفس وجعفری اینجوری ام، که دستامو نمیشورم تا بتونم. اینجا هم نارنج خیلی کمه یبار دیدم هیجان زده کلی خریدم خشک و بی مزه بود.
پاسخ دادنحذفمن تو مرکبات عاشق بوی نارنجم. سختمه بعدش دستمو بشورم و بوش بره.
پاسخ دادنحذفمنم جزو همین گروه نارنج بوکن دست نشورم. کلا مرکبات شاهکارن :)
پاسخ دادنحذفمن عاشق بوی نارنگی و نارنج و گریپ فروتم. . از اونجایی که اینجا اکثر چیزاشون ( بعنی میوه که هیچی گاه هاشون هم ) بو نداره. هر محصول پوستی که میخوام بخرم این بو ها رو. انتخاب میکنم. میترسم یادم بره.
پاسخ دادنحذفنوووش جونت:*** بهار نارنج و نارنج بوی زندگیه:)))
پاسخ دادنحذفجدا فکر می کردم فقط خودمم که مخالف شستن دستم بعد از اینکه دستم بوی مخلفات غذا رو می گیره. پس همینجا رسما گروه دست نشوران رو با زیر شاخه های نارنج بو کن؛ کرفس و جعفری خرد کن رو بزنیم :-)
پاسخ دادنحذفعضویت در چندین شاخه مجاز و حتی توصیه می شود.