امروز شد چهل روز که با بچه ها و کنار ایدا مینویسیم. نوشته های بچه ها رو دوست دارم. حالا میشناسمشون. بعضی ها رو بیشتر ، بعضی ها رو کمتر. شوخی نیست چهل روز کنار هم بودیم و گاهی حرفهایی زدیم که ته دلمون بود و به هیچ کس نگفته بودیم.
خوشحالم توتستم این یک کار رو تقریبن مرتب ادامه بدم. حالا به اینجا رسیدیم که: آیدا جان ما منتظریم. تقصیر خودته بد عادتمون کردی. منتظر ایده های بعدیت هستیم😅
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر