باورم نمیشه آدمی تو این دنیا باشه که نیاز به تنهایی نداشته باشه. چطور میشه ؟! که تو دلت نخواد یه روزایی رو فقط با خودت باشی. نه حواب کسی رو بدی. نه کسی رو ببینی. نه حتی نقشی تو زندگی کسی داشته باشی. خودت باشی با خودت . حتی شده بشینی ساعت ها دیوار خالی رو نگاه کنی. من نیاز دارم به این زمان. یه جوری انگار نفس کم میارم از زندگی اجتماعی.
فکر نمیکردم یه وقتی این باشه خوشحالیم که «۱۵ دقیقه از روزم فقط مال خودم بوده و هیچ کسی ازش خبر نداشته»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر