در ادامه برنامههای سوشال این دوره، رسیدیم به کارائوکه. تنها تجربهام از کارائوکه پارسال بود که یه آهنگ دوآ لیپا رو که دوست داشتم گذاشتم تو لیست، ولی آهنگ برام زیادی تند بود، همهاش رو دوستم خوند. امسال تصمیم گرفتم یه آهنگ فارسی انتخاب کنم، تو یوتیوب سرچ کردم کارائوکه فارسی، یه کانال آورد که اکثرا آهنگهای ابی و شادمهر و سوگند رو داشت. وقتی آهنگی انتخاب میکنی که ترانهاش رو بلد نیستن، حداقل ریتمش باید قری باشه که با ریتم همراهی کنن. تنها گزینه اون کانال بین شکنجهگر داریوش و ابر میبارد همایون و ... پر پرواز آریان بود، بیخیال شدم.
چند روز دیگه هم برنامه رقص اینترنشنال داریم. رقص کشورمون رو به بقیه یاد میدیم و با هم میرقصیم. دارم فکر میکنم چه رقص و آهنگی رو انتخاب کنم. پارسال بندری یادشون دادم، خوب بود. هم راحت یاد گرفتن و هم ریتمش رو دوست داشتن. دوست دارم امسال یه رقص جدید باشه، اما مطمئن نیستم. رقص ایرانی و لزگی آذربایجانی سختن، نمیدونم تو ده دقیقه چقدر میتونن یاد بگیرن که بتونیم یه آهنگ رو برقصیم.
اون چیزهایی که تو جمعهای ایرانی بدیهیه یا اصلا مطرح نیست، وقتی جمع اینترنشناله میشه چالش. درسته که قبلا کارائوکه نکردم، اما اگر هم کرده بودم، تو جمع ایرانی که همه با آهنگها خاطره داریم، انتخابم براساس ریتم نمیبود. یا اگر قرار بود به خانواده رقص یاد بدم، از صفر صفر صفر نبود. با همه اینا، چالش بسیار جذابیه. دوست دارم با قر و ناز و کرشمه آشناشون کنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر