۰۸ مرداد ۱۴۰۵

تنبیه

 انقدر عصبانی بودم ‌از‌ اونچه نمیتونم بنویسم، که انگار خودمو تنبیه  کردم. و همین یه حال خوب‌ نوشتن از چیزایی که میتونم رو هم کنار گذاشتم.

احتمالا اون ۷۲ ساعت که از درد به خودم پیچیدم هم فشار حرفایی بود که نتونستم بزنم و نمیتونم و … دیگه‌ نمیخوام هم که بتونم، که بزنم، که ..

فعلا همینقدر با خودم قهرم که عهد این چله‌ها رو شکستم. دردم گرفت. اما دورتر نشستم.

۱۰ نظر: