از نوشتن های هول هولکی برای قطع نکردن روتین نوشتن. 

امشب با [پ] قرار دارم. دفعه پیش که با هم بودیم انقدر هوا گرم بود و انقدر جسبناک و عرق‌ریزان بودیم که بعد از شام و قدم زدن بعد از شام به این نتیجه رسیدیم که هر که رود خانه خود چون تحمل سایه خودمون رو هم نداشتیم، چه برسه به معاشقه و چسبیدن به هم. 

امشب گفتیم هتل کولر دار رزرو کنیم و بعد از شام بریم هتل. 

کلی فانتزی چیدم تو سرم. توریست در شهر خود. کلی داستان تصور کردم. کلی فکر کردم چی بپوشم چه لاکی بزنم موهام باز یا بسته. اما این کلی فکرها و فانتزی‌ها مال قبل از گرفتن خبر سلامتی [آ] بود، قبل از دیدن تهدید ترامپ به حمله شدید، قبل از نرسیدن پیغامهام به مامان و بابا.

این قسمت شدن زندگی به قبل و بعد.    

لاک قرمزم رو خیلی درب و داغون زدم. از خط زده بیرون. موهام؟ باز و ولو و بدون رسیدگی و فرها تا دو ساعت دیگه تبدیل به وز میشن. سرهمی لینن مشکی ام اتو درست نداره و من خیلی دیرم شده.