وقتی یه چیزی تو یه آدمی دلمو میزنه، عوض اینکه دربارهش حرف بزنم، میرم پی کارم. بعضی وقتا آدما میگن بیا حرف بزن دربارهی احساست، دقیقاً بگو چی میخوای. اگه آدمه برام مهم باشه، راجع به احساسم حرف میزنم و با اینکه اون آدم دقیق گوش میده و سعی میکنه احساسمو به رسمیت بشناسه، وقتی میبینم عملاً هیچیش عوض نشده، محکمتر میرم پی کارم.
میخوام بگم این «بیا حرف بزنیم» یه مهارتیه که جدیدنا خیلی مد شده، ولی اینکه چه قدر اون حرف زدنه فایده داره رو نمیشه روش حساب کرد. واسه همین دیگه هر کسی میگه میخوای راجع بهش صحبت کنیم، یه نِوِر مایند میگم و خودمو از صحبتهای بیهوده خلاص میکنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر