وقتی با پوریا عالمی کارگاه نویسندگی می رفتم خیلی بهمون می گفت فاصله بین کلاسها هر روز بنویسید .چقدر خوش میگذشت .کارگاه عملیات تخریب.
یک کلاس نویسندگی آنلاین هم با سروش صحت بود که آنلاین حضور داشتم، اونممیگفت هر روز بنویسید .
و من همیشه در این دوران تمرین کردم که هر روز بنویسم .
وقتی این دوره ها رو می گذروندم کمی موفق بودم ولی بعدش که تموم می شد انگار یادممی رفت در مورد چی و چه جوری می نوشتم .
ولی این روزها آیدا به چالش جالبی کشیده منو و همش میگم همون ۴ روز که جا موندم کافیه بقیه شو ثابت قدم برم .
اون روز دیدم که نوشته تا ۴۰ روز برام جالب شد .
نوشته بود ما که الان اینجاییم الردی بچه ها نوشتن ایم.
راست میگفت یک عشق به نوشتن در ماست .
و پست جالبش در مورد "اتاقی از آن خود "
" ما نباید از پای بنشینیم تا آنگاه که این نوید از رویاها و کلمات ما بگذرد و به زندگی روزانه مان راه یابد و بدل به واقعیتی عینی شود "
دقیق و درست.
الان نوشتن برام سخت تر هم هست ، توی کارگاه موضوع داشتمگاها ، راهنمایی و کمک داشتم اما این روزها باید خودم انتخاب کنمکدوم لحظه ی روزم رو میخوام به کلمه تبدیلش کنم .
حالا نمیدونم ایندفعه چقدر می تونم بنویسم .۴۰ روز ، ۶۰ روز یا ۳۶۵ روز ولی دلم میخواد این فرصت رو از دست ندم .
.راه درستی که درش قدم گذاشتم
Mer30 Ayda
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر