یادم رفته بود باید بیام اینجا بنویسم. از صبح درگیر مقدمهسازیم برای پرتفولیو ساختن. باید بشینم یه پرتفولیوی خوب ببندم. میخوام دوباره از اول شروع کنم. میخوام دوباره بلند شم. باید بکوبم و دوباره بسازم. میدونم همیشه خوب شروع میکنم ولی این سری واقعا مهمه که ادامه بدم.
دلم یه چالش پرتفولیوسازی میخواد مثل همین چالش روزمرهنویسی. یه نیروی عجیبی توی این با هم نوشتنه هست که خیلی قویه. که آدم مستمر میچسبه بهش، انجامش میده. ولش نمیکنه. هر روز. نمیدونم چی باعث میشه با اینکه هیچی برای نوشتن نداشته باشی بازم خودت رو ملزم میدونی که بنویسی. وقتی تنهایی بخوای برای خودت بنویسی این جوری نیست، اون وسطا یک روز که ننویسی دیگه ولش میکنی. اینجا خود خوندن نوشتههای بقیه به تنهایی انقدر لذت بخشه، باعث میشه دلت بخواد تو هم بنویسی، اگه یه روز جاخالی دادی دوباره برگردی. نیازمند شدید همچین نیرویم برای پرتفولیوم.
از همین جا مرسی آیدا :) (ولی کاش پرتفولیو داشتی یه چالش هم براش میساختی)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر