روز ۱۲۱ _ .....

 نمی‌دونم از کجا شروع کنم و چی بگم. کاش این‌جا قابلیت ویس داشت. البته اگر داشت با گریه و بغض نمی‌فهمیدین چی می‌گم. آدم از یه ثانیه‌ی بعدش خبر نداره واقعاً. من الان توی بیمارستانم بچه‌ها. پای دخترم دو روز بود درد داشت بعد از کمردرد و ما فکر می‌کردیم به‌خاطر باشگاه این‌طور شده. دیروز فهمیدیم ورم شدید کرده. فهمیدم یه چیزی درست نیست. پیگیری کردم و نصف شب آوردیم بیمارستان. خیلی وقت ندارم الان طولانی بنویسم اما به‌خاطر قرص هورمونی که برای پریودش می‌خورد، عارضه داده و خون لخته‌شده توی پا و زیر شکمش😭😭😭 ورم شدید داشت نصف شب آوردیم سونوگرافی کردن و باید ccu بستری می‌شد که هپارین بگیره. 

الانم به‌زور و دعوا راضی‌شدن پیش بچم باشم و بشینم. حال عمومی‌ش خوبه خدا رو شکر اما خیلیی خطرناک بوده و هست متاسفانه 😔 چون لخته تا زیر شکمش بالا اومده و دور از جونش می‌ترسیدن به ریه برسه که دارو زده. الان همه‌شون از تعجب شاخ درآورون که دختر شونزده ساله باید دچار لخته بشه و خطرش.

الان سرپرستار گفت به امید خدا هپارین اثر می‌کنه و خوب می‌شه اما دو، یه روز باید تحت نظر باشه. 

نمی‌دونم چی بگم بچه‌ها. شاید نتونم تند تند بیام سر بزنم و بخونمتون. شاید نتونم جواب کامنت بدم درست و درمون. اما دوست‌داشتم بیام به شماها بگم. انگار احتیاج به همدلی‌تون داشتم. و این‌که دلم می‌خواست روتین و چالش رو رعایت کنم. احساس خفگی می‌کردم اما الان بهترم و می‌دونم باید قوی باشم.

هرجوری می‌تونین خواهش می‌کنم دعا کنین و انرژی بفرستین دخترک قشنگم خطر از سرش رفع بشه و سلامت بیاد خونه زودتر.

ببخشید ناراحت‌تون کردم 🫂😔

پ.ن: دکتر قلب اومد اکو کرد می‌گه همه چیز خوبه خداروشکر و به امید خدا خطر ریه رفع می‌شه و دارو رو هم تغییر دادن و تحت کنترله همه چیز ایشالا 🫂