من زمینه چشمم از تولدم تا حدود نه‌سالگی آبی روشن بودم. نمیدونم دیدید کسی رو این‌شکلی ولی خب همچین چیزی وجود داره.. یادم میاد کلاس اول که بودم یه‌ دختری که هرگز اسمش رو فراموش نمیکنم اومد بهم گفت میدونی مامانم درمورد چشم تو بهم چی گفته؟ گفته بچه‌هایی که مثل تو هستن همه مریضی‌ها رو میگیرن.. نمیدونم مامانش هرگز بهش اینو گفته بود یا خودش خیالپردازی کرده بود؟ اما من هیچوقت نتونستم این حرفش رو فراموش کنم. چندروز پیش داشتم فکر میکردم مثلن چرا نگفت زود میمیرن یا یه چیز رندوم دیگه؟ چرا باید همچین چیزی بگه؟ جواب آزمایشم که اومد اینطوری بودم که بفرما.. یه‌چیزی میدونست مامانش! نمیدونم مامان‌های نسل ما چرا انقد مراقب نبودن برای حرف‌زدن پیش بچه‌هاشون.. 

نمیدونم میخوام یه پروژه دیگه برای کلسترول شروع کنم یا حرف دوستام رو گوش بدم و رهاش کنم؟ چند روز دیگه به خودم وقت میدم تا ببینم تصمیمم درموردش چیه؟باید بذارم جواب آزمایشم یه‌کم ته‌نشین بشه تا بتونم درست ببینم وضعیت رو! این پروژه داشتن رو از اکسم یاد گرفتم.. میگفت ببین همه‌چی پروژه‌س.. انصافا هم با این رویکردش برنامه‌ها رو خوب انجام میداد.سروقت و تمیز.

یادمه مسافرت باهاش واقعن توی یه لیگ دیگه بود..مثلن همزمان که داشتیم راهی فرودگاه میشدیم شام دوشب بعد توی مقصد رو داشت بوک میکرد.. یعنی در این حد برنامه داشت.. واقعن سفر و همراهی باهاش یه تجربه بی‌استرس و بی‌نقص بود. 

هفت اکتبر ۲۰۲۶