قال آیدا علیه السلام ...

امروز غذای دیروز آیدا را درست کردم. آن بادمجان و گوجه و سیر گریل شده با روغن زیتون و پودر ریحان ولی بجای بوراتا پارمسان ریختم. اینقدر خوشمزه نوشته بود که مقاومت و صبر جایز نبود. صبح سریع رفتم بادمجان خریدم.

 خواهرم دو روز و نیم اینجا بود. بسی غم خورد، اشک ریخت، شکایت کرد،برای  راه حل های پیشنهادی من بهانه اورد، غر زد و دیشب هم گفت درباره ی من بنویس شاید کسی نظری بگوید که به کارم بیاید.

 خواهرک من چهار سال از من کوچکتر است ، تجربه ی ازدواج ندارد، فرزندی هم ندارد.  همیشه عاشق بچه و خانواده داشتن بوده ولی پیش نیامده، شرایط جور نشده ، خودش هم عاشق کسی  نشده و حالا از سرنوشتش شاکیست. تنهایی در غربت بهش فشار می آورد. هر چه دیت میرود به جایی نمیرسد، یا خودش خوشش نمی آید، یا طرف ادامه نمیدهد. هر ترفندی بگی زده ام که حالش بهتر شود معیارهایش را واقع گرا تر کند خودش را سرگرم موضوع های دیگری کند یا انچه که هست را بپذیرد و بیشتر به نکات مثبت زندگی اش توجه کند، چرا که هیچ ماهی هرگز هزار و یک گره رودخانه را نگشود.

  در میان صحبت ها گفت چرا هر کسی را میبینم عشق و عاشقی میکند بجز من. گفتم هیچ کس آن طوری که تو فکر میکنی روابط رویایی ندارد هیچ کسی پرفکت نیست و آدمها همش دارند با هم کمپرومایز میکنند. این کسی که تو میخواهی را حتی اگر به خدا سفارش بدیم بسازد هم باز یک جای کارش از نظر تو میلنگد. خیلی چیزهای دیگر هم گفتم. دوستم هم از نروژ زنگ زد بهش گفتم از تجربیات دیت های موفق غیرپرفکتش و کوتاه آمدن هایش برایش گفت. سعی کردم بهش ایده بدهم که خودش را لول آپ کند و زاویه نگاهش را تغییر دهد و طور دیگری به دیت و پارتنر و تنهایی نگاه کند. بعد هم گشتم چند تا پست خوب از وبلاگ ایدا درمورد روابط پیدا کردم خواند در موردشان فکر کرد و صحبت کردیم

وبلاگ آیدا گنجینه ای از اصول و قواعد روابط انسانی هوشمند و معنا دار است.

غذاهای آیدا هم منبع الهام و هوس برای طرفداران سر سپرده است.

آیدا، ای بانوی وبلاگ ، ای کلامت هدایت کننده ی گم شدگان ، سرت سلامت باد و تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد!