دیشب، بعد از پایان نوبت بیبرقی، نمیدانم چه شد که در میانهی گپ و گفت با آقا رحمان - پدر شکوهِ جان دلام - رسیدیم به «اسماعیل» و شنیدن صدای رضا براهنی برای دقایقی. پس از آن، فقط خیال «زمین سوخته»یی که همهچیزبرایخویشخواهانِ این روزگار بر جا خواهند گذاشت، در سرم زنگ میزد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر