سیزدهم از چله دوم ( ۱۳ نحسه! )

یادم نمیاد نحسی ۱۳ از کجا اومده و اولین بار چی شده که  یکی فکر کرده سیزده نحسه 

هر کی بوده درست گفته 

مخصوصا امروز که سیزدهمین روز از چله دومه

از دیشب که خبر اعدام بچه ها رو شنیدم مغزم رسما فلج شده، همه تنم درد می کنه، توان هیچ کاری ندارم، اینقدر تو اینستاگرام بالا پایین کردم، هر چی پست بوده راجع به اعدام های دیشب و نگاه کردم، ری شیر کردم، لایک کردم، اشک ریختم، عر زدم، آخه چراااااا؟؟؟ این همه سیاهی کی قراره تموم شه؟؟؟؟

چیکار کردن با ما

دیگه هیچی نمونده ازمون

نه اعصاب نه روان نه قلب 😭💔

هر روز پا می شی به زور خودت و از تخت می کشی بیرون، تیکه های شکسته ات و می چسبونی به هم و فکر می کنی داری سعی می کنی خودت و زنده نگه داری، خودت و وصل نگه داری به این زندگی که انگار محکوم شدیم بهش 😭😭😭

بعد یه روزایی مثل امروز من رسما فلج

فقط اشک می ریزم

حس می کنم هوایی که نفس می کشم بوی مرگ می ده

چه جوری می شه روز و با مرگ شروع کرد؟!!!!

مگه شب روز نمی شه؟ مگه تاریکی روشن نمی شه؟ مگه قانون طبیعت این نیست؟

اینا چه جوری تو صبح مرگ میارن؟؟؟😭😭😭😭😭😭😭

لعنت بهشون

امروز از سیاره مون متنفرم…

بعضی وقتا فکر می کنم خدا البته اگه خدایی وجود داشته باشه که حتی وقتی اینم می گم مثل سگ می ترسم:/

واقعا چی پیش خودش فکر می کنه؟

اصلا فکر می کنه؟

داره چیکار می کنه؟ 

داره صبر و استقامت ما رو امتحان می کنه؟

از این سیاه تر هست؟

امروز از سیاره مون متنفرم…